آشنایی کامل با MTU در RouterOS میکروتیک؛ مفاهیم، تنظیمات و رفع مشکلات شبکه

MTU چیست و چرا در شبکه اهمیت دارد؟

عبارت MTU مخفف Maximum Transmission Unit است و به حداکثر اندازه واحد داده‌ای اشاره دارد که در یک لایه مشخص شبکه قابل انتقال است. در رابط‌های IP، منظور معمولاً حداکثر اندازه بسته IP شامل هدر IP و Payload آن است.

برای مثال، وقتی MTU یک رابط Ethernet برابر 1500 بایت باشد، حداکثر بسته IP معمولی که روی آن منتقل می‌شود 1500 بایت خواهد بود. هدر Ethernet و FCS جزئی از این مقدار 1500 بایت نیستند.

هرچه اندازه بسته‌ها بزرگ‌تر باشد، برای انتقال یک مقدار مشخص داده، معمولاً به تعداد بسته‌های کمتری نیاز است. این موضوع می‌تواند سربار پردازشی و مصرف منابع شبکه را کاهش دهد. در مقابل، بسته‌های بزرگ‌تر باید با محدودیت تمام تجهیزات موجود در مسیر سازگار باشند.

اگر MTU اشتباه تنظیم شود چه اتفاقی می‌افتد؟

• بعضی ارتباطات TCP برقرار می‌شوند اما انتقال داده متوقف می‌شود.
• وب‌سایت‌ها ممکن است به‌صورت ناقص بارگذاری شوند.
• ارتباط VPN برقرار می‌شود اما برخی برنامه‌ها کار نمی‌کنند.
• احتمال Fragmentation یا حذف بسته‌ها افزایش پیدا می‌کند.
• در ارتباطات MPLS، VLAN یا VPLS ممکن است فریم‌های بزرگ حذف شوند.
• عیب‌یابی شبکه دشوار می‌شود؛ زیرا بسته‌های کوچک Ping ممکن است بدون مشکل عبور کنند.

البته این علائم به‌تنهایی اثبات‌کننده مشکل MTU نیستند و لازم است با آزمایش‌های دقیق تأیید شوند.

انواع MTU در RouterOS میکروتیک

بر اساس مستندات رسمی MikroTik، چند مفهوم اصلی در مدیریت اندازه بسته‌ها وجود دارد. مهم‌ترین آن‌ها شامل L3 MTU، L2MTU، MPLS MTU و Full Frame MTU هستند.

۱. L3 MTU یا IP MTU

این مقدار بیشترین اندازه بسته IP است که رابط شبکه می‌تواند بدون Fragmentation منتقل کند. مقدار رایج در بسیاری از ارتباطات Ethernet برابر 1500 بایت است.

برای نمونه، وقتی IP MTU برابر 1500 باشد، یک بسته IPv4 معمولی با هدر 20 بایتی می‌تواند 1480 بایت محتوای باقی‌مانده داشته باشد. اگر بسته TCP باشد، هدر TCP نیز از این فضای باقی‌مانده استفاده می‌کند.

۲. L2MTU یا Layer 2 MTU

L2MTU حداکثر اندازه فریم بدون هدر MAC است که رابط می‌تواند پردازش یا منتقل کند. این مقدار در شبکه‌هایی که VLAN Tag، MPLS Label یا سربار لایه دوم اضافه می‌کنند اهمیت زیادی دارد.

برای مثال، اگر بخواهیم یک بسته IP با اندازه 1500 بایت را همراه یک VLAN Tag منتقل کنیم، در مسیر مربوطه باید امکان حمل 4 بایت سربار بیشتر وجود داشته باشد.

۳. MPLS MTU

در شبکه‌های مبتنی بر MPLS، بسته‌ها با یک یا چند Label منتقل می‌شوند. هر MPLS Label معمولی 4 بایت سربار دارد.

بنابراین اگر بسته IP به اندازه 1500 بایت به دو Label نیاز داشته باشد، اندازه موردنیاز برای آن بسته همراه Labelها حداقل 1508 بایت خواهد بود.

مقدار MPLS MTU باید با ظرفیت L2MTU مسیر سازگار باشد. توصیه می‌شود مقدار آن در تمام تجهیزات مشارکت‌کننده در MPLS Cloud به‌صورت هماهنگ انتخاب شود.

۴. Full Frame MTU

Full Frame MTU در مستندات MikroTik به اندازه فریم با درنظرگرفتن هدر Ethernet اما بدون فیلد FCS اشاره دارد.

برای یک فریم Ethernet معمولی، هدر MAC برابر 14 بایت است. بنابراین:

اگر FCS چهار بایتی را نیز برای محاسبه طول فریم روی لینک در نظر بگیریم، این مقدار به 1518 بایت می‌رسد.

تفاوت MTU، MSS و MRU چیست؟

سه اصطلاح MTU، MSS و MRU اغلب با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند، درحالی‌که هرکدام مفهوم جداگانه‌ای دارند.

در ارتباط IPv4 با MTU برابر 1500 و هدرهای معمولی 20 بایتی IPv4 و TCP، مقدار MSS به شکل زیر محاسبه می‌شود:

این فرمول برای حالت معمولی و بدون IP Options یا TCP Options دارای اثر بر طول هدر استفاده می‌شود. برای IPv6 با هدر پایه 40 بایتی، MSS متناظر با MTU برابر 1500، معمولاً 1440 بایت است.

محاسبه اندازه فریم Ethernet در سناریوهای مختلف

برای تشخیص ظرفیت لازم در یک لینک، باید تمام سربارهای اضافه‌شده در مسیر را محاسبه کنیم.

این جدول مربوط به سناریوهای ساده‌شده است. در طراحی‌های ترکیبی شامل VLAN، PPPoE، MPLS، VPLS و تونل‌ها، باید سربار کل Encapsulation را متناسب با ساختار واقعی محاسبه کرد.

MTU در شبکه‌های VLAN و QinQ

در شبکه‌های سازمانی، VLAN یکی از ابزارهای اصلی جداسازی ترافیک است. استاندارد 802.1Q برای هر VLAN Tag چهار بایت به فریم اضافه می‌کند.

سناریوی VLAN معمولی

فرض کنید روی یک پورت Trunk می‌خواهیم بسته‌های IP با اندازه 1500 بایت را عبور دهیم.

• IP MTU: برابر 1500 بایت
• VLAN Tag: برابر 4 بایت
• L2MTU موردنیاز مسیر: حداقل 1504 بایت

سناریوی QinQ

در QinQ دو VLAN Tag وجود دارد. در نتیجه 8 بایت به اندازه فریم اضافه می‌شود.

در این شرایط باید اطمینان حاصل شود تمام سوئیچ‌ها، پورت‌ها و تجهیزات میانی از فریم‌های موردنیاز پشتیبانی می‌کنند.

اگر یکی از تجهیزات مسیر نتواند فریم بزرگ‌تر را عبور دهد، افزایش L2MTU فقط روی روتر اصلی مشکل را برطرف نخواهد کرد.

MTU در اتصال PPPoE میکروتیک

PPPoE یکی از رایج‌ترین کاربردهای MTU در روترهای MikroTik است. این پروتکل PPP را داخل فریم‌های Ethernet منتقل می‌کند.

PPPoE معمولی 6 بایت سربار و PPP نیز 2 بایت سربار اضافه می‌کند. به همین دلیل، روی یک لینک Ethernet با ظرفیت معمول 1500 بایت، حداکثر اندازه بسته IP در PPPoE برابر 1492 بایت خواهد بود.

در همین حالت، حداکثر MSS معمول برای TCP روی IPv4 برابر است با:

برای مشاهده وضعیت اتصال PPPoE و مقدار MTU مذاکره‌شده، می‌توان از دستورات زیر استفاده کرد:

/interface pppoe-client print detail
/interface pppoe-client monitor pppoe-out1 once

در دستور دوم فرض شده نام رابط PPPoE برابر pppoe-out1 است.

همچنین می‌توان پارامترهای max-mtu و max-mru را در مشخصات اتصال بررسی کرد. مقادیر نهایی باید با قابلیت‌های سرویس‌دهنده و ظرفیت لینک سازگار باشند.

MTU در تونل‌های VPN چه اهمیتی دارد؟

تونل‌هایی مانند WireGuard، GRE، IPIP و سایر VPNها بسته اصلی را داخل ساختار جدیدی قرار می‌دهند. به این عملیات Encapsulation گفته می‌شود.

با Encapsulation، هدرهای جدیدی به بسته اضافه می‌شود؛ بنابراین برای حفظ محدودیت MTU لینک زیرین، باید اندازه بسته داخلی متناسب با سربار تونل انتخاب شود.

مثال WireGuard

در حالت معمول WireGuard روی UDP، سربار مرتبط با IPv4 خارجی، UDP و ساختار WireGuard Data به‌ترتیب 20، 8 و 32 بایت است.

در صورت استفاده از IPv6 به‌عنوان پروتکل خارجی، هدر پایه IPv6 برابر 40 بایت است و سربار این حالت به 80 بایت می‌رسد.

به همین دلیل، مقدار 1420 برای MTU رابط WireGuard روی بسیاری از لینک‌های با MTU برابر 1500 به‌عنوان یک مقدار رایج استفاده می‌شود. بااین‌حال، مقدار مناسب برای همه شبکه‌ها الزاماً 1420 نیست.

مثلاً روی یک مسیر PPPoE با MTU برابر 1492، اگر WireGuard از IPv6 خارجی استفاده کند، حداکثر اندازه نظری بسته داخلی بدون سایر سربارها برابر خواهد بود با:

در چنین شرایطی استفاده بدون بررسی از MTU برابر 1420 ممکن است باعث مشکل شود.

چرا MTU در VPN مشکل‌ساز می‌شود؟

• ممکن است بسته اصلی به‌علاوه هدر تونل از ظرفیت مسیر بیشتر شود.
• گاهی مسیر اجازه Fragmentation نمی‌دهد یا ICMP لازم برای تشخیص MTU مسدود است.
• ترافیک TCP ممکن است دچار توقف یا کندی شدید شود.
• در ارتباطات Site-to-Site بخشی از سرویس‌ها کار می‌کنند اما سرویس‌های دیگر مختل می‌شوند.

راهکار صحیح، بررسی MTU مسیر زیرین، محاسبه سربار تونل، تنظیم MTU مناسب و اطمینان از عملکرد Path MTU Discovery است.

برای آشنایی بیشتر با سناریوهای عملی این فناوری، مقاله اتصال امن شعب و کاربران دورکار با WireGuard در سایت گروه بیستون را مطالعه کنید.

MTU در MPLS و VPLS میکروتیک

در MPLS، روترها برای Forward کردن بسته‌ها از Label استفاده می‌کنند. هر Label چهار بایت به اندازه بسته اضافه می‌کند.

در یک شبکه MPLS ممکن است یک یا چند Label روی بسته قرار گیرد. تعداد Labelها باید هنگام محاسبه MTU در نظر گرفته شود.

برای مثال، بسته IP با اندازه 1500 بایت و دو Label به 1508 بایت ظرفیت نیاز دارد.

تفاوت رفتار MPLS با IP معمولی

در بعضی شرایط، وقتی بسته MPLS از MTU مجاز بزرگ‌تر باشد، رفتار دستگاه به نوع محتوای داخل بسته وابسته است.

• برای بسته‌های IP: امکان Fragmentation یا تولید پیام ICMP مربوط به محدودیت MTU، بسته به وضعیت DF و محل ورود بسته به MPLS وجود دارد.
• برای ترافیک غیر IP: در برخی عملیات MPLS Switching، بسته‌ای که از محدودیت MTU عبور کند ممکن است حذف شود.
• در VPLS: سربار Labelها و Control Word در صورت استفاده باید محاسبه شود. RouterOS در شرایط مشخص از Fragmentation مخصوص VPLS نیز پشتیبانی می‌کند.

برای مشاهده تنظیمات MPLS MTU:

/mpls interface print detail

در طراحی MPLS، بهتر است مقدار MPLS MTU در تمام روترهای MPLS Cloud هماهنگ باشد و از ظرفیت L2MTU مسیر تجاوز نکند.

چگونه MTU و L2MTU را در MikroTik مشاهده کنیم؟

برای بررسی مقادیر فعلی، ابتدا از طریق WinBox یا SSH به روتر متصل شوید.

روش اول: مشاهده از Terminal

/interface print detail

برای بررسی رابط‌های Ethernet:

/interface ethernet print detail

در خروجی، بسته به نوع رابط و سخت‌افزار، پارامترهای زیر اهمیت دارند:

• mtu: مقدار MTU تنظیم‌شده
• actual-mtu: مقدار MTU مؤثر یا عملیاتی رابط، در صورت نمایش
• l2mtu: مقدار L2MTU
• max-l2mtu: حداکثر L2MTU قابل پشتیبانی در سخت‌افزارهای مربوطه

روش دوم: مشاهده از WinBox

1. وارد WinBox شوید.
2. منوی Interfaces را باز کنید.
3. رابط موردنظر مانند ether1 یا یک VLAN را انتخاب کنید.
4. مقدار MTU را در مشخصات رابط بررسی کنید.
5. در رابط‌های پشتیبانی‌شده، اطلاعات L2MTU و محدودیت‌های مربوط را مشاهده کنید.

آموزش تغییر MTU در RouterOS میکروتیک

قبل از تغییر MTU باید مشخص شود هدف، تغییر اندازه بسته IP است یا افزایش ظرفیت فریم لایه دوم برای عبور Encapsulation.

تغییر IP MTU در Ethernet

برای تنظیم MTU رابط ether1 روی 1500 بایت:

/interface ethernet set [find name="ether1"] mtu=1500

در شبکه‌هایی که واقعاً نیاز به IP MTU کوچک‌تر دارند، می‌توان مقدار دیگری را پس از محاسبه و آزمایش اعمال کرد.

تغییر L2MTU

در صورت پشتیبانی سخت‌افزار، نمونه دستور تنظیم L2MTU به شکل زیر است:

/interface ethernet set [find name="ether1"] l2mtu=1600

مقدار 1600 در این دستور صرفاً یک مثال است و نباید بدون بررسی محدودیت‌های تجهیزات استفاده شود.

تنظیم MTU از WinBox

1. وارد Interfaces شوید.
2. رابط موردنظر را باز کنید.
3. مقدار MTU را متناسب با نوع اتصال تغییر دهید.
4. در صورت پشتیبانی، L2MTU را نیز بررسی کنید.
5. تنظیمات را اعمال کنید.
6. پس از اعمال تغییر، ارتباط و عبور بسته‌های بزرگ را آزمایش کنید.

افزایش MTU باید روی تمام بخش‌های ضروری مسیر پشتیبانی شود. به همین دلیل افزایش MTU تنها روی یک پورت همیشه کافی نیست.

Path MTU Discovery چیست و چگونه آن را تست کنیم؟

Path MTU به کوچک‌ترین MTU قابل استفاده در طول یک مسیر ارتباطی اشاره دارد.

برای مثال، اگر مسیر بین دو دستگاه از چند لینک با MTUهای 1500، 1492 و 1400 عبور کند، Path MTU در این مثال 1400 بایت است.

Path MTU Discovery یا PMTUD فرآیندی است که کمک می‌کند مبدأ، محدودیت اندازه بسته در مسیر را شناسایی کند.

آزمایش MTU با Ping در RouterOS 7

برای آزمایش یک مقصد پاسخگو به ICMP، می‌توان از گزینه do-not-fragment استفاده کرد. این گزینه از Fragmentation بسته IPv4 جلوگیری می‌کند.

/ping 1.1.1.1 size=1500 do-not-fragment count=3

اگر مسیر تحمل این اندازه را نداشته باشد، ممکن است پیام Fragmentation Needed یا خطای مربوط به Packet Too Large دریافت شود.

سپس اندازه بسته را کاهش دهید:

/ping 1.1.1.1 size=1492 do-not-fragment count=3

/ping 1.1.1.1 size=1400 do-not-fragment count=3

با تکرار آزمایش و انتخاب اندازه‌های مختلف می‌توان بزرگ‌ترین اندازه‌ای را که بدون Fragmentation پاسخ می‌گیرد شناسایی کرد؛ البته به شرط آنکه مقصد و مسیر، ICMP لازم را مسدود نکرده باشند.

تفاوت اندازه Ping در MikroTik، Windows و Linux

در مستندات جدید RouterOS 7.26، پارامتر size اندازه کل بسته IP شامل هدر آن است.

در مقابل، پارامترهای رایج Ping در ویندوز و لینوکس اندازه Payload مربوط به ICMP را مشخص می‌کنند.

برای مثال، معادل یک Ping IPv4 با اندازه بسته کامل 1500 بایت در ویندوز عبارت است از:

ping 1.1.1.1 -f -l 1472

و در لینوکس:

ping -M do -s 1472 1.1.1.1

دلیل استفاده از 1472 آن است که برای IPv4 معمولی، 20 بایت هدر IP و 8 بایت هدر ICMP نیز اضافه می‌شود.

اگر Ping بزرگ پاسخ نداد چه کنیم؟

عدم دریافت پاسخ همیشه به معنی وجود مشکل MTU نیست. ممکن است مقصد یا یکی از فایروال‌های مسیر، ICMP را مسدود کرده باشد.

بهتر است آزمایش را با یک سرور تحت مدیریت خود انجام دهید و در صورت نیاز، Traceroute، Packet Capture و آمار رابط‌ها را نیز بررسی کنید.

تنظیم TCP MSS در میکروتیک برای رفع مشکلات MTU

گاهی به دلیل وجود تونل یا PPPoE، بسته‌های TCP بزرگ‌تر از Path MTU واقعی تولید می‌شوند. اگر فرآیند PMTUD درست کار نکند، ممکن است اتصال TCP با مشکل مواجه شود.

یکی از راهکارهای قابل استفاده در این شرایط، تنظیم MSS در بسته‌های TCP SYN است.

استفاده از MSS Clamping در RouterOS

نمونه تنظیم برای ترافیک TCP عبوری از رابط PPPoE:

/ip firewall mangle
add chain=forward protocol=tcp tcp-flags=syn \
 out-interface=pppoe-out1 \
 action=change-mss \
 new-mss=clamp-to-pmtu \
 comment="Clamp TCP MSS toward PPPoE"

در صورت نیاز، برای جهت مقابل نیز می‌توان Rule متناسب با همان رابط تعریف کرد:

/ip firewall mangle
add chain=forward protocol=tcp tcp-flags=syn \
 in-interface=pppoe-out1 \
 action=change-mss \
 new-mss=clamp-to-pmtu \
 comment="Clamp TCP MSS from PPPoE"

این تنظیم برای ترافیک Forward شده از روتر است و لزوماً برای همه ارتباطات یا تمام توپولوژی‌ها مناسب نیست.

همچنین MSS Clamping جایگزین اصلاح اصولی MTU یا برقراری صحیح PMTUD نیست و مشکل بسته‌های غیر TCP را حل نمی‌کند.

پس از اعمال Rule، شمارنده آن را بررسی کنید:

/ip firewall mangle print stats

اگر ارتباطی همچنان مشکل دارد، سربار تونل، مسیر رفت‌وبرگشت، مقدار MTU رابط‌ها و وضعیت ICMP را نیز بررسی کنید.

Jumbo Frame چیست و چه ارتباطی با MTU دارد؟

در شبکه‌های Ethernet، فریم‌هایی بزرگ‌تر از اندازه استاندارد معمول به نام Jumbo Frame شناخته می‌شوند. یکی از مقادیر رایج در شبکه‌های ذخیره‌سازی و دیتاسنتر، IP MTU برابر 9000 بایت است.

استفاده از فریم‌های بزرگ‌تر ممکن است در ترافیک حجیم، تعداد بسته‌ها و سربار پردازش را کاهش دهد.

اما استفاده از Jumbo Frame تنها زمانی مناسب است که تمام اجزای ضروری مسیر از اندازه موردنیاز پشتیبانی کنند.

بررسی ظرفیت سخت‌افزار MikroTik

حداکثر L2MTU در دستگاه‌های MikroTik یکسان نیست. جدول زیر چند نمونه از مقادیر مندرج در مستندات رسمی را نشان می‌دهد.

این مقادیر سقف L2MTU ثبت‌شده برای سخت‌افزارهای مشخص هستند، نه الزاماً MTU فعلی یا مقدار پیشنهادی برای همه سناریوها.

همچنین برخی تجهیزات ممکن است در شرایط Hardware Offloading، Switching یا استفاده از قابلیت‌های خاص با محدودیت‌های اضافی مواجه شوند.

عیب‌یابی مشکلات MTU در شبکه‌های MikroTik

برای تشخیص مشکلات احتمالی MTU بهتر است از یک فرآیند مرحله‌ای استفاده کنیم.

مرحله اول: بررسی علائم

• آیا بسته‌های کوچک Ping پاسخ می‌گیرند؟
• آیا انتقال فایل‌های بزرگ متوقف می‌شود؟
• آیا مشکل فقط روی VPN یا PPPoE دیده می‌شود؟
• آیا مشکل برای TCP، UDP یا هر دو وجود دارد؟
• آیا اختلال پس از تغییر VLAN یا تجهیزات ایجاد شده است؟

مرحله دوم: بررسی MTU رابط‌ها

/interface print detail
/interface ethernet print detail

مقادیر MTU، actual-mtu، L2MTU و محدودیت‌های سخت‌افزاری را بررسی کنید.

مرحله سوم: تست Path MTU

/ping 1.1.1.1 size=1500 do-not-fragment count=3
/ping 1.1.1.1 size=1492 do-not-fragment count=3
/ping 1.1.1.1 size=1400 do-not-fragment count=3

به خاطر داشته باشید که موفقیت یا شکست Ping علاوه بر MTU می‌تواند تحت تأثیر Firewall و سیاست‌های ICMP مقصد باشد.

مرحله چهارم: بررسی Encapsulation

اگر مسیر از VLAN، PPPoE، GRE، WireGuard، IPsec یا MPLS استفاده می‌کند، سربار هر بخش را محاسبه کنید.

مرحله پنجم: بررسی Firewall

در IPv4، پیام ICMP مربوط به Fragmentation Needed برای Path MTU Discovery اهمیت دارد. در IPv6 نیز پیام ICMPv6 Packet Too Big نقش ضروری دارد.

مسدود کردن غیرضروری این پیام‌ها می‌تواند مشکلات ارتباطی ایجاد کند.

مرحله ششم: بررسی وضعیت TCP MSS

اگر PMTUD یا تنظیم MSS به‌درستی انجام نشده است، پس از تشخیص علت می‌توان راهکار مناسب را اعمال کرد.

مرحله هفتم: آزمایش عملی

بعد از اصلاح تنظیمات، تنها به Ping اکتفا نکنید. انتقال فایل، ارتباط VPN، برنامه‌های حساس و ترافیک واقعی کاربران را نیز آزمایش کنید.

جدول تشخیص سریع مشکلات

بهترین روش‌های مدیریت MTU در RouterOS

1. مقادیر پیش‌فرض را بی‌دلیل تغییر ندهید. MTU برابر 1500 برای بسیاری از شبکه‌های Ethernet مناسب است.
2. قبل از تنظیم، مسیر را بررسی کنید. محدودیت پایین‌ترین MTU مسیر اهمیت دارد، نه فقط مقدار روتر اصلی.
3. سربار Tunnel و VLAN را محاسبه کنید. تگ‌ها و هدرهای جدید فضای اضافی اشغال می‌کنند.
4. برای شبکه‌های MPLS ظرفیت سخت‌افزار را از ابتدا در نظر بگیرید. انتخاب تجهیزات با L2MTU ناکافی می‌تواند توسعه شبکه را محدود کند.
5. از تغییرات ناگهانی در شبکه عملیاتی خودداری کنید. ابتدا پشتیبان تنظیمات تهیه و مسیر دسترسی جایگزین فراهم کنید.
6. نتایج را با ترافیک واقعی تأیید کنید. Ping به‌تنهایی برای اطمینان از عملکرد همه سرویس‌ها کافی نیست.

سؤالات متداول درباره MTU در میکروتیک

جمع‌بندی: چگونه MTU مناسب شبکه را انتخاب کنیم؟

MTU یکی از پارامترهای مهم در طراحی و عیب‌یابی شبکه است. شناخت تفاوت میان L3 MTU، L2MTU، MPLS MTU و Full Frame MTU کمک می‌کند مدیر شبکه هنگام پیاده‌سازی VLAN، PPPoE، VPN و MPLS تصمیم دقیق‌تری بگیرد.

در بیشتر شبکه‌های Ethernet نیازی نیست MTU پیش‌فرض 1500 تغییر کند. در مقابل، اگر تونل یا Encapsulation وجود دارد، باید سربار پروتکل، ظرفیت سخت‌افزار و Path MTU به‌صورت هماهنگ بررسی شوند.

مهم‌ترین اصل این است که MTU بهینه، بزرگ‌ترین عدد ممکن روی یک دستگاه نیست؛ بلکه مقداری است که تمام مسیر ارتباطی به‌صورت پایدار از آن پشتیبانی کند.

منابع و مطالعه بیشتر

• مستندات رسمی MikroTik: MTU in RouterOS
• مستندات رسمی Ping و Path MTU
• مستندات رسمی PPPoE و MTU
• مستندات Firewall Mangle و TCP MSS
• راهنمای رادیوهای MikroTik و ارتباطات PtP و PtMP

 این مقاله با تمرکز بر RouterOS 7 تهیه شده است. نحوه نمایش برخی تنظیمات و حداکثر مقادیر قابل پشتیبانی ممکن است بر اساس مدل سخت‌افزار و نسخه RouterOS متفاوت باشد.